III miejsce Czesławy Lewandowskiej w Konkursie Europejskiej Sztuki Ludowej

W dniach 23, 24 czerwca 2009 roku w Muzeum Częstochowskim odbył się Konkursu Europejskiej Sztuki Ludowej " Z nitki i Gliny". Trzecie miejsce w konkursie zajęła kurpiowska twórczyni ludowa Czesława Lewandowska.

Nagrodę Grand Prix w dziedzinie garncarstwa otrzymał Jarosław Rodak (Polska),
drugą równorzędną nagrodę Grand Prix przyznano Beacie Legierskiej (Polska) za koronki.
Trzy pierwsze nagrody otrzymali:
1. Teresa Pryzmont (Polska), tkactwo
2. Jana Juřicová (Czechy), haft
3. Stanisława Kowalewska (Polska), krawiectwo stroju

Cztery drugie nagrody otrzymali:
1. Vytautas Valiušis (Litwa), garncarstwo
2. Marija Danilaitiené (Litwa), tkactwo
3. Natalja Czorna (Ukraina), haft
4.Lubomir Holma (Słowacja), garncarstwo

Cztery trzecie nagrody otrzymali:
1. Bogumiła Wójcik (Polska), krawiectwo stroju
2. Sergij Nykorowycz (Ukraina), garncarstwo
3. Eugenia Wieczorek (Polska), koronka
4. Czesława Lewandowska (Polska), koronka

Dziesięć wyróżnień otrzymali:
1. Genowefa Miazek (Polska), haft
2. Jan Konopczyński (Polska), garncarstwo
3. Elżbieta Klimczak (Polska), garncarstwo
4. Stanisława Suchecka (Polska), krawiectwo stroju
5. Oresta Lucyszun (Ukraina), haft
6. Rita Puidokiene (Litwa), element stroju
7. Bronisława Maksymiuk (Polska), tkactwo
8. Filomena Krupowicz (Polska), tkactwo
9. Rita Budrevičiené (Litwa), tkactwo
10. Marjana Kudlyk (Ukraina), haft

Inicjatywa Muzeum Częstochowskiego jest unikalna w skali kraju, gdyż dotąd żadna instytucja nie podjęła się organizacji konkursów na sztukę ludową obejmujących kilka krajów Zdaniem jury, które reprezentuje kilka polskich ośrodków uniwersyteckich i muzealnych, pomysł konkursu doskonale wpisuje się w  idee, zachowania europejskiego dziedzictwa kultur narodowych. Kraje, biorące udział w konkursie, reprezentują kulturę ludową środkowej Europy mającą podobną genezę wywodzącą się z tradycji rolniczych, rustykalnych. Stąd przy różnicach formy istnieje pewne podobieństwo typów i rodzajów. Co pozwala oceniać rzeczy porównywalne. Jury stwierdza, że w różnej ilości, ale reprezentatywnie w konkursie wzięli udział twórcy uprawiający wszystkie techniki przewidziane w regulaminie.

We wszystkich krajach, z których pochodzą prace, mimo industrializacji i urbanizacji zachowały się tradycje technik oraz specyfiki zdobnictwa i form użytkowych. Cenne są kontynuacje form tradycyjnych połączone z poszukiwaniem miejsca dla nich we współczesnej kulturze poza wsią, również w ramach całego społeczeństwa. Przykładem mogą być polskie dywany dwuosnowowe. które z okrycia na łóżko zamieniły się w obrazy na ścianach. Także pochodzące z Czech, Słowacji i Polski koronki klockowe i perfekcyjne hafty przekształcone w formę obrazu do ozdoby współczesnego wnętrza. Podobne zmiany (innowacyjne zastosowanie tradycyjnej formy) możemy zaobserwować w ceramice litewskiej, słowackiej i polskiej.